چرا به عیسی ایمان دارم؟ Why I believe in Jesus?

http://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

چرا به عیسی ایمان دارم؟

Why I believe in Jesus Christ?

خیلی ها تابه حال از من این سوال را کرده اند که چرا عیسی را انتخاب کرده ام؟

پیغمبران به دو نوع بودند: پیغمبران دروغین و راستین یا حقیقی
پیغمبران حقیقی مانند موسی، داود، اشعیاء، و دیگران همه اعتراف کردند که انسانی بیش نیستند و در حضور خدا خطاکار می باشند. پیغمبران انسانهای معمولی بودند. کلام خدا می فرماید ایلیاء شخصی بود صاحب حواس مانند ما. در حقیقت پیامبران خودشان به نجات از گناهانشان نیاز به نجات دهنده داشتند.

فلاسفه ، هیچکدام نتوانستند راهی بیابند. بعضی گفتند زندگی یعنی لذت و بعضی گفتند امیدی برای زندگی نیست. ولتر فیلسوف معروف، وقتی داشت می مرد، گفت:» من به جهنم می روم، مرا نجات دهید.»
در حقیقت فلاسفه که باید به سوالات مردم پاسخ می گفتند، خود قادر به پاسخ سوالات نبودند.
دانشمندان هر کدام بنوعی تقسیم بندی شده اند: خوش بینان و بدبینان. خود دانشمندان می گویند کار ما پیدا کردن آن چیزی است که هست ولی باید کند و کاو کرد و باید دانست که دانشمندان نیز راه حلی برای انسان گمشده ندارند.

سیاستمداران، دنیای ما را به نابودی و هلاکت کشانیده اند. به جز دروغ و حیله چیزی از آنها دیده نشده. اگر واقعا سیاستمداران انسانهایی بودند که نجات را برای انسانها می آوردند اینقدر سقوط و برکنار نمی شدند.
پس چه کس می تواند انسان را نجات دهد؟ چرا پاسخ من عیسی است؟

شخصی نزد یک مرد پیر و حکیم رفت و از او سوال کرد چگونه می توانم مذهبی جدید را ایجاد کنم؟
این مرد پیر در پاسخ به او گفت:» می باید از باکره ای متولد شوی، مریضان را شفا دهی، به باد فرمان دهی که آرام شود و از تو اطاعت کند، مردگان را زنده کنی، و در آخر مصلوب شوی و پس از مرگت دوباره زنده شوی. اگر توانستی این کارها را بکنی پس می توانی رهبر مذهبی باشی!

چرا اصلا نیاز به نجات دهنده داریم؟
چون انسان گمراه است و مانند گوسفندی گمشده می باشد(رومیان10:3-18) و مسیح گفت که انسان را مانند به خواندن «چرا به عیسی ایمان دارم؟ Why I believe in Jesus?» ادامه دهید

Advertisements

گفتگو بين پدر مكاريوس و فرشته خداوند St Macarios & Angel

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

گفتگو بين پدر مكاريوس و فرشته خداوند

St Macarius & the Holy Angel

یک روز که پدر مکاریوس در صحرا راه می رفت، پشت سر او فرشته ی خداوند راه می رفت، که به او گفت: » پدر مقدس ، ای برکت یافته »

پدر مکاریوس او را به عنوان یک زاهد صحرا قلمداد کرد و گفت: » خداوند تو را ببخشد فرزندم. »

همانطور که آنها در کنار هم راه می رفتند، پدر مکاریوس به شکل و ظاهر راهب توجه کرد و به او گفت: » فرزندم، تو را می بینم و شگفت زده ام! این ظاهر فوق العاده و زیبای شما چیست؟ من هرگز چنین زیبایی را در چهره انسانی ندیده ام. شاید تو یک انسان نیستی؟ در نام خدای آسمان حقیقت را به من بگو. »

سپس فرشته به پیر تعظیم کرد و گفت: «پدر مرا را برکت دهید، همانطور که می بینید من یک فرشته هستم و آمده ام که به شما اسرار ناشناخته ای را که شما می خواهید بدانید تعلیم دهم.»

پیر تعظیم کرد و گفت: » خداوندا سپاسگزارم، چرا كه برای آموختن چيزهای ناشناخته، و اسراری كه می خواهم بياموزم، يك راهنما برايم فرستاده اي.»

فرشته دوباره جواب داد: «آنچه را كه شما مايل به دانستن آن هستيد، به من بگوييد.»

پیر به او گفت: «فرشته مقدس به من بگو، آیا مردم در زندگی آینده یکدیگر را تشخیص می دهند؟ »

و فرشته جواب داد: » همانطور که در این زندگی زمانی که مردم به خواب می روند، در بیدار شدن از خواب، آنها هنوز هم مردمی را که قبل از خواب می شناختند تشخیص می دهند، در زندگی آینده درست همینطور است. مردم به خواندن «گفتگو بين پدر مكاريوس و فرشته خداوند St Macarios & Angel» ادامه دهید

موعظه در سیزدهمین یکشنبه از متی Sermon on Matthew

http://multilingualholybible.wordpress.com

MULTILINGUAL HOLY BIBLE

موعظه در سیزدهمین یکشنبه از متی

(متی 21: 33-42)

Orthodox Sermon on Matthew 21:33-42

خداوند با تمثیل در انجیل امروز می خواهد به ما کمک کند تا رنجی که انسان به عنوان یک جامعه یا جداگانه می برد را درک کنیم، آن هنگامی که او از خدا جدا شد، و با غصب کردن آنچه خدا به او داده بود، خدا را از زندگی اش خارج نمود.

به عنوان مثال، خداوند از رفتار یهودیان سخن می گوید. خداوند سخاوتمندانه برکات خود را به اسرائیل اعطا فرمود. به طرز شگفت انگیزی، خدا آنها را از بردگی در مصر آزاد کرد، به مدت 40 سال آنها را با مَنا تغذیه کرد، آنها را از دشمنانشان محافظت کرد و سرزمینی آزاد برای زندگی به آنان داد. با قانونی که خداوند به اسرائیل داد، آنها می توانستند با شادی زندگی کنند و خداوند را جلال دهند. اما آنها اغلب خدای واقعی را رها کرده و بت ها را پرستش می کردند. خداوند به آنها کمک کرد تا به او بازگشت نمایند، پیامبرانی مانند الیاس، الیشع و بسیاری دیگر را فرستاد. اما اسرائیلی ها به جای گوش دادن به آنان و توبه کردن، پیامبران را نفرین می کردند. نخستین شهید استیفان، این نکته را در شورای یهودیان که علیه او برگزار شده بود عنوان کرد: «کدام یک از انبیاست که پدران شما بدو جفا نکرده اند؟» (اعمال رسولان 7: 52). پولس رسول در رساله به عبرانیان از وضع پیامبران و دیگران در میان مردم عهد عتیق، می گوید؛ «آنها شکنجه شده اند … دیگران با استهزاها و تازیانه ها آزموده شدند … سنگسار شدند (مانند ارمیا)، و با اره دوپاره گشتند (مانند اشعیا). تجربه کرده شدند، و به شمشیر کشته شدند «، همانند میکا و زکریا (عبرانیان 11: 36-37).

همه این مصیبت های غم انگیز یهودیان (که در نهایت منجر به قتل شرم آور پسر خدا در خارج از شهر اورشلیم شد همانطور که در نبوت پیشگویی شده بود) در تمثیل کشاورزان بد خلاصه شده است. عیسی، خدا را به مالک زمین تشبیه کرد؛ و ملت اسرائیل را به تاکستانی که کاشته شده بود؛ و رهبران یهودیان توسط خداوند با کشاورزانی مقایسه شده اند که سفیران صاحبخانه را به قتل رساندند. پسر خدا، یعنی خودش که این تمثیل را می گوید، به عنوان پسر صاحبخانه، که کشاورزان او را گرفته و کشتند، بیان شده است.

همه به خاطر سقوط این افرادی که به طور خاص از خدا بهره می بردند، شوکه می شوند. شاید شما فکر می کنید: آنچه که یهودیان انجام دادند، چه ربطی به ما دارد؟ اگر این موضوع خیلی سودمند نبود، کلیسای ما این امکان را برای خواندن این تمثیل در هر سال، در یکشنبه ای، مثل امروز، فراهم نمی ساخت که همه آنرا بشنوند !

پدران مقدس کلیسا، در تفسیر این تمثیل، به ما می گویند که حتی در حالی که ما مسیحی هستیم، اگر ما دقت نکنیم، ممکن است ما نیز سرنوشت کشاورزان بد را متحمل شویم. یهودا یکی از دوازده رسول بود و به مسیح خیانت کرد. دیماس یکی از همکاران برجسته پولس رسول بود. اما او این را درک نکرد و پولس، مسیح و کلیسا را ​​رها کرد، زیرا او این جهان پر گناه را دوست می داشت (نگاه کنید به دوم تیموتائوس 4: 10). متأسفانه، برخی مسیحیان هستند که فراموش می کنند آنان زمانی با عشق به مسیح آغاز کرده اند و بعدها دشمنان مسیح و کلیسا می شوند. به همین دلیل است که پولس رسول تاکید می کند: «بنابراین، هر کسی که فکر می کند استوار است، توجه داشته باشد مبادا که سقوط کند» (اول قرنتیان 10: 12). از بت های گوناگون زمان ما فاصله بگیرید که انسان را فریب می دهند و او را از خدای واقعی دور می کنند.

برادران و خواهران عزیز من، شما متوجه خواهید شد افرادی وجود دارند که حتی تعمید یافته اند، اما ارتباط خود را با کلیسا و مسیح قطع کرده اند. آنها خودشان را خودکفا احساس می کنند. هر گونه عطایای ذهنی یا فیزیکی که آنها دارند، هر کالای مادی که از آن لذت می برند، همه آنها را به عنوان دستاوردهای خودشان در نظر می گیرند. آنها متوجه نیستند که همه آنها عطایای خداوند هستند که به آنها داده شده است تا از آنها استفاده کنند. آیا آنها برای آنچه که هستند و آن چیزی که دارند، خدا را خشنود می سازند؟ آنها در مورد این چیزها فکر نمی کنند! آه! اگر ما می توانستیم، با نمونه ی روشن خودمان، آنها را از حفره روحانی که در آن هستند، بیدار کنیم! غم انگیز است که مانند کشاورزان بد مَثَل، از دست بروند! چه برکتی خواهد بود اگر آنان به غیرت آیند و دوباره به مسیح بپیوندند، همانطور که شاخه انگور با تاک متحد می باشد! به طوری که آنها نیز بتوانند میوه های روحانی از قدردانی خود را به خدا ارائه دهند، و به عنوان فرزندان حقیقی او ستایش و پرستش کنند!

~ متروپولیتن پیسیدیه، ساتیریوس

 

منبع :

http://www.oodegr.com/persia/sermons/thirteenth_sunday_matthew.htm

چرا برای غنودن مریم عذرا* روزه می گیریم؟ About Fasting of Holy Virgin Mary

http://holyvirginmary.wordpress.com

HOLY VIRGIN MARY MOTHER OF GOD

چرا برای غنودن مریم عذرا* روزه می گیریم؟

About Fasting of Holy Virgin Mary Mother of God

نمی توان این واقعیت بزرگ را کتمان کرد که در مورد جشن غنودن حامل خداوند، بسیار نوشته شده است. با این حال در مورد روزۀ پیش از آن، بسیار کم نوشته شده است.

هر مسیحی ارتدوکس مطلع است و به طور کلی دلایل روزه گرفتن قبل از پاسکا** و کریسمس را می داند. اما در عین حال که ممکن است روزۀ غنودن مریم عذرا را بدانند، برخی روزه را رعایت نمی کنند، و بیش از چند سوالی که می پرسند چرا این روزه وجود دارد، هدف آن را درک نمی کنند.

با توجه به سوء تفاهم از درک هدف خودِ روزه گرفتن، تجدید کردن هدف آن همیشه ایدۀ خوبی است. نظری وجود دارد که وقتی ما چیزی را می خواهیم باید روزه بگیریم، چونکه عمل روزه به نوعی خدا را خشنود می سازد و با دیدن «رنج» ما، او می پذیرد که درخواست ما را اجابت کند. هیچ چیز بیش از این نمی تواند دور از حقیقت باشد.

آیا روزه خدا را خشنود می سازد؟

این روزه گرفتن ما نیست که خدا را خشنود می سازد، بلکه ثمرۀ روزه ماست (در صورتی که ما در ذهنیتی مناسب، با صدقه دادن و دعا، و نه صرفا با رژیم غذایی، روزه بگیریم) که او را خشنود می سازد.

1) ما روزه می گیریم، نه برای اینکه آنچه را که می خواهیم به دست آوریم، بلکه به جهت آماده کردن خودمان برای دریافت آنچه که خدا می خواهد به ما بدهد، است.

2) هدف از روزه گرفتن این است که ما را بیشتر در راستای مریم ای که خواهر ایلعازر بود قرار دهد، و از خواهر به خواندن «چرا برای غنودن مریم عذرا* روزه می گیریم؟ About Fasting of Holy Virgin Mary» ادامه دهید

آیا چیزی به عنوان «زندگی پس از مرگ» وجود دارد؟ ***** Life after death? – Q&A

http://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

آیا چیزی به عنوان «زندگی پس از مرگ» وجود دارد؟

Is there life after death?

جواب: اینکه آیا پس از مرگ زندگی وجود دارد یا نه! یه بحث و سوال عمومی و جهانی است. ایوب این موضوع را اینگونه در کتاب مقدس مطرح می کند: «انسان چقدرناتوان است. عمرش كوتاه و پر از زحمت است. مثل گل، لحظه‌ای می‌شكفد و زود پژمرده می‌شود و همچون سايۀ ابری كه در حركت است بسرعت ناپديد می‌گردد. … وقتی انسان بميرد، آيا دوباره زنده می‌شود؟ من در تمام روزهای سخت زندگی در انتظار مرگ و خلاصی خود خواهم بود. » ( ایوب فصل 14 آیه های 1،2،14 ).

به مانند ایوب، این سؤال تقریباً ذهن همۀ ما را به خود مشغول کرده است . واقعاً پس از مرگ چه اتفاقی می افتد؟ آیا به همین سادگی از بین خواهیم رفت و دیگر وجود نخواهیم داشت؟ آیا پس از مَرگ به زمین خواهیم برگشت تا به اهداف شخصی عالی تری برسیم؟ آیا پس از مَرگ، همه به یک جا می روند و یا اینکه افراد مختلف به مکان های متفاوت منتقل خواهند شد؟ آیا واقعاً چیزی به نام بهشت و جهنم وجود دارد ؟

کتاب مقدس نه فقط حیات پس از مرگ را تأیید می کند، بلکه آن را جاودانی و بسیار پر جلال توصیف می نماید: «كتاب آسمانی نيز در اين مورد می‌فرمايد كه خدا برای دوستداران خود، چيزهايی تدارک ديده است كه هيچ انسانی هرگز نديده، نشنيده و به فكرش نيز خطور نكرده است. » (اول قرنتیان فصل 2 آیه 9). عیسی مسیح، خدای مُجَسّم ( خدای مجسم یعنی اینکه عیسی مسیح همان خدا می باشد که در جسم انسان به زمین آمد )، به این جهان خاکی آمد تا حیات جاودانی را همچون یک هدیه به انسان ببخشد. «برای گناهان ما بود كه او مجروح شد و برای شرارت ما بود كه او را زدند. او تنبيه شد تا ما سلامتی كامل داشته باشيم. از زخمهای او ما شفا يافتيم.» (اشعیا فصل 53 آیه 5).

عیسی مسیح، با فدا کردن جان خود، مجازاتی را که ما سزاوار آن بودیم بر دوش خود گرفت. او پس از سه روز، با قیام روحانی و جسمانی خویش از قبر، پیروزی خود را بر مرگ ثابت نمود و دوباره زنده شد. پس از قیام از مردگان، عیسی مسیح مدت 40 روز بر روی زمین ماند، و قبل از صعود به بهشت ابدی توسط صدها نفر دیده شد. رومیان فصل 4 آیه 25 می گوید: «عيسی مسيح بخاطر گناهان ما تسليم مرگ گرديد و دوباره زنده شد تا ما در پيشگاه خدا «بی‌گناه» بحساب آييم.»

قیام مسیح از مرگ واقعه ای است که برای اثبات آن مدارک زیادی وجود دارند. پولس رسول از افراد مختلف دعوت نمود تا برای تایید صحت این واقعه از شاهدان عینی پرسش و تحقیق کنند. ولی هیچکس نتوانست صِحّت قیام مسیح را ردّ کند. بر مبنای قیام مسیح، که اساس ایمان مسیحی است، ما نیز از مردگان خواهیم برخاست. رستاخیز و قیام عیسی مسیح از مردگان، مهترین سند برای اثبات زندگی پس از مرگ است. عیسی مسیح ،نخستین فردی بود که پس از مرگ دوباره زنده شد و این تنها آغاز برداشت محصول بود و همه کسانیکه به او ایمان بیاورند در روز قیامت زنده خواهند شد و به آنها زندگی ابدی اعطا خواهد شد. مرگ جسمانی از طریق آدم وارد دنیا شد و همه ما از نسل او (آدم) می باشیم.اما همۀ آنانی که توسط ایمان به مسیح به فرزندخواندگی در خانوادۀ الهی درآمده اند، وارث زندگی جدید خواهند شد. (اول قرنتیان فصل 15 آیه های 20 تا 22) همانطور که خداوند مسیح را پس از مرگ دوباره زنده کرد، ما را نیز هنگام بازگشت دوباره مسیح، زنده خواهد کرد. (اول قرنتیان فصل 6 آیه 14)

باید توجه داشت که اگر چه در نهایت همۀ ما دوباره پس از مرگ زنده خواهیم شد، ولی همه به بهشت نخواهند رفت. انتخاب یک فرد در زمان حیات، تعیین کننده این است که آیا پس از مرگ به بهشت خواهد رفت یا نه. کتاب مقدس می گوید: «همانگونه كه به حكم خداوند، انسان يک بار می‌ميرد و بعد از آن نوبت داوری می‌رسد» (عبرانیان فصل 9 ایه 27). آنانی که از طریق ایمان به عیسی مسیح، نیکوکار و درست کارشده اند، به زندگی ابدی دست خواهند یافت اما سرنوشت کسانی که عیسی مسیح را به عنوان تنها نجات دهنده قبول نکردند، مرگ ابدی در دوزخ می باشد (متی فصل 25 آیه 46).

جهنم نیز، مانند بهشت، یک توهّم و تخیل نیست؛ بلکه مکانی است واقعی. جایی که اشخاص بی ایمان خشم و غضب ابدی خدا را تجربه خواهند کرد. جهنم مانند چاهی است که انتهایی ندارد(لوقا فصل 8 آیه 31؛ مکاشفه فصل 9 آیه1). و دریاچۀ آتش که ساکنان آن شب و روز در آن عذاب می کشند (مکاشفه فصل 20 آیه 10). در جهنم گریه و فشار دندان بر دندان خواهد بود. اینها نشان دهنده رنجی عمیق و غضبی شدید است (متی فصل 13 آیه 42).

خدا از مرگ شریران خوشحال نمی شود بلکه می خواهد که از شرارت خود دست بکشند تا زنده بمانند (حزقیال فصل 33 آیه 11) اما در عین حال، ما را نیز مجبور به اطاعت از خود نخواهد کرد، اگر انتخاب ما این باشد که او را رد کنیم، او نیز انتخاب ما را می پذیرد تا بصورت ابدی از او جدا شویم.

زندگی زمینی یک امتحان است؛ و در واقع، فرصتی است که به ما داده شده تا برای زندگی ابدی آماده شویم. برای ایمانداران، زندگی پس از مرگ یعنی زندگی جاودانه همراه با خداوند در بهشت ولی زندگی پس از مرگ برای غیرایمانداران مرگ ابدی در دریاچه آتش است. ما چگونه می توانیم به زندگی جاودانه پس از مرگ دست یابیم و دچار دریاچه آتش در جهنم نشویم؟ فقط یک راه وجود دارد، و آن نیز ایمان به عیسی مسیح می باشد. عیسی مسیح گفت:» آن كسی كه مردگان را زنده می‌كند و به ايشان زندگی می‌بخشد، من هستم. هر كه به من ايمان داشته باشد، اگر حتی مانند ديگران بميرد، بار ديگر زنده خواهد شد. و چون به من ايمان دارد، زندگی جاويد يافته، هرگز هلاک نخواهد شد…»(یوحنا فصل 11 آیه 25 تا 26 )

حیات ابدی، به عنوان یک هدیه بطور رایگان، در دسترس همه می باشد. اما تنها کسانی قادر به دریافت آن هستند که : «خدا كسانی را كه به فرزند او ايمان آورند، نجات می‌دهد و زندگی جاويد نصيبشان می‌سازد. ولی كسانی كه به او ايمان نياورند و از او اطاعت نكنند، هرگز بحضور خدا راه نخواهند يافت، بلكه گرفتار خشم او خواهند شد» (یوحنا فصل 3 آیه 36). پس از مرگ دیگر فرصتی به ما داده نخواهد شد تا هدیه رایگان نجات و زندگی ابدی را دریافت کنیم. زندگی زمینی و فرصتی که در این زندگی برای قبول یا رد کردن عیسی مسیح به ما داده شده، تعیین کننده مقصد ابدی ما خواهد بود.» فرياد تو را زمانی كه درِ رحمتم برويت باز بود، شنيدم. در روزی كه موعد نجات بود، به كمک تو شتافتم.»(دوم قرنتیان فصل 6 آیه 2 ). اگر ما مرگ عیسی مسیح را به عنوان پرداخت بهای کامل گناهان خود قبول کنیم، نه تنها زندگی هدفمند و پرباری بر روی زمین خواهیم داشت بلکه زندگی ابدی پس از مرگ را نیز در حضور پرجلال عیسی مسیح، تضمین خواهیم کرد.

آیا با مطالعۀ این مطلب تصمیم گرفته اید تا عیسی مسیح را به عنوان تنها نجات دهنده خود بپذیرید؟ اگر اینچنین است، لطفاً دکمۀ زیر را فشار دهید. «امروز مسیح را در قلب خود پذیرفتم»

Saint Martyr Dometius of Persia (+363) – August 7

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Saint Martyr Dometius of Persia (+363)

August 7

Saint Dometius lived in Persia during the fourth century. In his youth he was converted to the Faith by a Christian named Uaros. Forsaking Persia, he withdrew to the frontier city of Nisibis (in Mesopotamia), where he was baptized in one of the monasteries, and also received the monastic tonsure.

Fleeing the ill-will of some of the monks, Saint Dometius moved to the monastery of Saints Sergius and Bacchus in the city of Theodosiopolis. The monastery was under the guidance of an archimandrite named Urbelos, a strict ascetic, of whom it was said that for sixty years he did not taste cooked food, nor did he lay down for sleep, but rather took his rest standing up, supporting himself upon his staff.

In this monastery Saint Dometius was ordained a deacon, but when the archimandrite decided to have him made a presbyter, the saint, considering himself unworthy, hid himself on a desolate mountain in Syria, in the region of Cyrrhus.

Stories about him constantly spread among the local inhabitants. They began to come to him for healing and for help. Many pagans were brought to faith in Christ by Dometius. And one time, in the locality where Saint Dometius struggled with his disciples, the emperor Julian the Apostate (361-363) arrived, traveling on his campaign against the Persians. By order of the emperor, soldiers found Saint Dometius praying with his disciples in a cave, and walled them up alive inside.

Source:

http://oca.org

ORTHODOXO CHURCH IN AMERICA

موعظه در یکشنبه تمام قدیسین All Saints

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

موعظه در یکشنبه تمام قدیسین Sunday of All Saints

متروپولیتن پیسیدیه اسقف ساتیریوس

(عبرانیان 11: 33 -12: 2 متی 10: 32-33، 37-38 و 19: 27-30)

امروز، در اولین یکشنبه بعد از پنطیکاست، ما خاطرۀ همۀ قدیسین را جشن می گیریم. چرا امروز؟ از آنجا که قدیسین «ثمرۀ» روح القدس، و همچنین مصلوب شدن، قیام و صعود خداوند ما عیسی مسیح هستند. قبل از آمدن عیسی مسیح و روح القدس در جهان، قدیسین وجود نداشتند و نمی توانستند وجود داشته باشند. این به این دلیل است که «از طریق انسان اول- آدم – گناه وارد جهان گردید و مرگ از طریق گناه، و در نتیجه مرگ بر همه مردم گسترش یافت، زیرا همه گناهکارند» (رومیان 5: 12).

پس از آمدن روح القدس، مردم قادر بودند در تقدس خدا سهیم شوند. چطور می توانستند این کار را انجام دهند؟ جواب این است که زمانی که آنها به شناخت خدای واقعی نایل می شوند، به تثلیث مقدس اعتقاد می یابند (همانطور که در سمبل ایمان ذکر شده است)، تعمید می گیرند، تدهین می گیرند، عشای ربانی مقدس را دریافت می کنند (که خون و بدن مقدس مسیح است) فیض آیین مقدس کلیسا را دریافت می کنند، و برای زندگی بر اساس اراده خدا مبارزه می کنند. به همین دلیل است که پطرس رسول اصرار می کند: «همانطور که آن قدوس – خدا – شما را خوانده است، شما نیز در هر سیرت خود مقدس باشید، زیرا مکتوب است، مقدس باشید، زیرا من قدوس هستم» (اول پطرس 1: 15).

اغلب پرسشی مطرح می شود: آیا افراد معمولی در جهان، که با وسوسه های زیادی زندگی می کنند، می توانند قدیس شوند؟ این سوال از درک نادرستی از قدیسین حاصل می شود. هنگامی که ما سعی می کنیم در تقدس زندگی کنیم، منظور ما این نیست که ما به دنبال آن هستیم تا به رفعتی که آنان به عنوان «قدیس» شناخته شدند و افتخاری که به دست آوردند، برسیم. این فریسیایی است که مسیح آنرا محکوم کرده است. اشتباه است که فکر کنید تمام قدیسین می بایست توسط خدا معجزات خارق العاده ای انجام دهند تا تقدس آنها آشکار شود. باید روشن شود که درست بیشتر از معجزات، قدیسین وجود دارند! در واقع، قدیسین بسیار زیادی وجود دارند که در زندگی نامۀ آنها هیچ معجزه ای ذکر نشده است. بیشتر قدیسین مانند ما در جامعه زندگی می کردند و هر روز با وسوسه های دنیا مواجه می شدند. آنها با کمک خداوند، با این نیروها جنگیدند و شکستشان دادند و خداوند با هالۀ تقدس آنان را تحسین کرد. مردان، زنان، جوانان و کودکان از همه طبقات اجتماعی قدیس شدند. نه تنها ژنرال ارتش، بلکه سربازان عادی نیز؛ پادشاهان و حاکمان، بلکه بردگان نیز؛ فیلسوفان و بی سوادان؛ ثروتمند و فقیر؛ و افرادی که حرفه های مختلفی را انجام می دادند. ما باغبانان، خیاط، آشپزها، بقال ها، بازرگانان، بازیگران، نگهبانان زندان و حتی اعدام گران و شکنجه کنندگان مسیحیان را می بینیم. قدیسین بی گناه نبوده اند، زیرا که تنها خدا بدون گناه است! هیچ کس بدون گناه نیست، و در واقع برخی از کسانی که قدیس شدند، در زندگی سابق خود گناهان سختی را مرتکب شده بودند، که ذکر برخی از آنها نیز ناخوشایند است. اما آنها صادقانه توبه کردند و وسوسه هایی را دیدند که به عنوان آموزش از جانب خداوند با آنها مواجه شدند. همانطور که پولس رسول می نویسد: پدر آسمانی ما، ما را تأدیب می کند «به جهت نفع ما، تا شریک قدوسیت او گردیم » (عبرانیان 12: 10). بنابراین با فیض آیین مقدس کلیسا، بلکه همچنین با مبارزات روحانی شخصی خود، به حالت تقدس و نجات رسیدند، که هدف نهایی زندگی مسیحی است.

برادران و خواهران عزیز من، دعوت های کلام خدا، مانند پیروی از تقدس (نگاه کنید به عبرانیان 12:14)، به برخی از مسیحیان منتخب، داده نشده است بلکه به همه ماست. اگر این برای هر مسیحی تعمید یافته ممکن نبود که مقدس شود، آیا خداوند آن را درخواست می کرد؟ کلام او روشن است: «این است اراده خدا، قدوسیت شما» (اول تسالونیکیان 4: 3). خدا به عنوان خالق و پدر می داند که چه چیزی برای هر یک از ما امکان پذیر است. آیا او هرگز از ما می خواهد کاری را انجام دهیم که غیرممکن است؟ و آنچه که او می خواهد ضروری است، زیرا بدون تقدس، «هیچ کس خداوند را نخواهد دید» (عبرانیان 12: 14). علاوه بر این، وجود میلیون ها نفر از قدیسین، از دورۀ رسولان تا حال حاضر، ثابت می کند که همۀ ما می توانیم به تقدس دست یابیم مادامی که ما آن را بخواهیم و برای آن تلاش کنیم. بنابراین بیایید اغلب زندگی قدیسین را مطالعه کنیم و تلاش کنیم که آنان را دنبال کنیم. به همین دلیل است که در همۀ سرویس های مقدس کلیسای مان اغلب تکرار می کنیم: «با به یاد آوردن مقدس ترین ، … مریم همیشه باکره، با جمیع قدیسین، بیایید خویشتن را … و تمام زندگی خود را به مسیح، خداوندمان، بسپاریم».

متروپولیتن پیسیدیه اسقف ساتیریوس

ترجمه از: خادم خدا

منبع Source:

http://www.oodegr.com/persia/sermons/sunday_all_saints.htm